Αγγίξαμε πάτο: Η ώρα της αλήθειας για το Ξηρόμερο

 Γράφει-Σχολιάζει ο ΘΩΜΑΣ ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΥΣΗΣ

Όσο αισιόδοξα και καλόπιστα θέλει κάποιος να βλέπει την κρατούσα κατάσταση στο Δήμο Ξηρομέρου, υπάρχει η αδήριτη πραγματικότητα που τον προσγειώνει βίαια και ανώμαλα. Πληθυσμός γέρικος- που  φθίνει επικίνδυνα- νέοι άνθρωποι ελάχιστοι και αυτοί απογοητευμένοι, και το χειρότερο χωρίς χαραμάδα ελπίδας και προοπτικής. 

Η οικονομία στα τάρταρα και η ανάπτυξη μηδενική. Έργα Υποδομής ανύπαρκτα και τα μόνα που δημιουργούν ψεύτικες ελπίδες το  Πλατυγιάλι των υποτιθέμενων Μαρινών και των Πεντάστερων Ξενοδοχείων και, προσφάτως, το μέγα project του γνωστού  κτήματος Polder . Μόνο, που και στις δύο περιπτώσεις πρόκειται για υποτιθέμενα έργα,  έργα σκόπιμης φαντασίωσης, καθώς λείπουν οι χρηματοδότες και ειδικά στην περίπτωση του Λιμανιού οι ιδιοκτήτριες Τράπεζες όχι μόνον δεν ενδιαφέρονται για περαιτέρω επένδυση, αλλά δεν βλέπουν την ώρα να το ''ξεφορτωθούν'' , καθώς γι αυτές αποτελεί δυσβάστακτο ''βαρίδι''. Κατά τα άλλα κάποιοι αιθεροβάμονες και οπαδοί της κυρίαρχης Δημοτικής Παράταξης, ζουν στον δικό τους κόσμο της ''εικονικής πραγματικότητας'', εμπνεόμενοι αποκλειστικά και μόνο από το αντιπολιτευτικό τους μένος και όχι από την αδήριτη λογική των πραγμάτων.

Και μέσα σε αυτό το κλίμα Συμπολίτευση και Αντιπολίτευση περί άλλων τυρβάζουν. Ζουν οι άνθρωποι στην ''κοσμάρα τους'', όπως συνηθίζεται να λέγεται στην  καθομιλουμένη.

Θα περίμενε κάποιος να βλέπει σχέδια, προτάσεις και παρεμβάσεις από το σύνολο των Δημοτικών Συμβούλων, αλλά όσοι μας εκπροσωπούν αποδεικνύονται  ''ΠΟΛΙΤΙΚΑ Μουγγοί''. Δυό -τρεις παίρνουν το λόγο και συνήθως ''στρογγυλεύουν'' τα πράγματα. Κατά την ταπεινή μου άποψη, οι εκλεχθέντες αποδεικνύονται πολύ κατώτεροι των περιστάσεων. Αλλά γι αυτό ευθύνη φέρουν και οι Ξηρομερίτες, που σύρθηκαν και στις εκλογές του 23  από την αρρωστημένη νοοτροπία, που κατατρέχει χρόνια τώρα τον τόπο και τον έφθασε στο μη περαιτέρω.

Αγγίξαμε πάτο....Γιατί  , ως ψηφοφόροι , αφήσαμε εκτός ικανά άτομα και από τις δύο, κυρίως, Παρατάξεις.

Υπάρχει φως; Υπάρχει Ελπίδα; Προφανώς ΝΑΙ. Γιατί κάθε πρόβλημα έχει  τη λύση του.

Νέοι άνθρωποι, νέα άτομα χρειάζεται να πάρουν πρωτοβουλίες για κάτι καινούργιο και αποτελεσματικό, που θα βοηθήσει το Ξηρόμερο να κάνει επανεκκίνηση. Υπάρχουν πολλοί νέοι, ικανότατοι  που θα μπορούσαν να πρωτοστατήσουν σε μια τέτοια κίνηση, έχοντας πάντα στο πλευρό τους όσους πιστεύουν  στην αναζωογόνηση του Ξηρομέρου και είναι έτοιμοι να συνδράμουν με όλες τις δυνάμεις τους, κυρίως με τις γνώσεις και την εμπειρία τους.

Εμπρός, λοιπόν, ας γίνει μια νέα αρχή, γιατί το Ξηρόμερο το μπορεί και το δικαιούται.