Η μάστιγα της ανεπιτήρητης βόσκησης: Τα ζώα ρημάζουν τις ελιές, την ώρα που οι ιδιοκτήτες τους απολαμβάνουν το καφεδάκι τους με την άνεσή τους.
Υπάρχει μια παλιά εικόνα του τσοπάνη που ήταν δεμένος με το κοπάδι του, που κοιμόταν και ξυπνούσε δίπλα στα ζώα του για να μην πειράξουν ξένο βιος. Αυτή η εικόνα ανήκει στο παρελθόν. Σήμερα, στην ελληνική ύπαιθρο, κυριαρχεί ένα νέο, εξοργιστικό μοντέλο «κτηνοτροφίας»: Τα ζώα στα λιοστάσια και οι ιδιοκτήτες στα καφενεία.
Η φωτογραφία που δημοσιεύουμε είναι αδιάψευστος μάρτυρας. Ο κορμός της ελιάς, γδαρμένος μέχρι το ξύλο, είναι το αποτέλεσμα της «αυτόματης» βόσκησης. Είναι η υπογραφή ανθρώπων που αρνούνται να κάνουν τη δουλειά τους, αφήνοντας τα ζωντανά τους να τρέφονται με τον κόπο και το κεφάλαιο του γείτονα.
Η Άνεση του Καφενείου και η Καταστροφή του Αγρότη
Ενώ ο ελαιοπαραγωγός παλεύει με τις τιμές των λιπασμάτων, τα ημερομίσθια και την κλιματική αλλαγή, έχει να αντιμετωπίσει και τον παραλογισμό:
• Απουσία Επιτήρησης: Τα κοπάδια κινούνται ανεξέλεγκτα, χωρίς κανέναν να τα μαζεύει, αφού οι ιδιοκτήτες τους προτιμούν την άνεση της πλατείας από το λιοπύρι ή το κρύο.
• Καταστροφικό «Ξεφλούδισμα»: Το δάγκωμα της γίδας στον κορμό δεν είναι απλή ζημιά. Είναι καταδίκη. Το δέντρο μένει απροστάτευτο, οι χυμοί σταματούν να κυκλοφορούν και η ελιά «σβήνει» αργά, προσπαθώντας να επουλώσει μια πληγή που δεν θα έπρεπε να είχε ανοίξει ποτέ.
• Θράσος και Αδιαφορία: Το χειρότερο όλων είναι η νοοτροπία. Η λογική του «άστα να φάνε, δικό του είναι το κτήμα;» έχει αντικαταστήσει τον σεβασμό στην ξένη περιουσία.
«Ούτε Τσέλιγκες, ούτε Νοικοκυραίοι»
Οι αγρότες της περιοχής ξεσπούν. «Δεν μπορεί εγώ να λιώνω στο κτήμα για να σώσω τα δέντρα μου και ο άλλος να πίνει καφέ, την ώρα που το κοπάδι του μου ξεριζώνει το μέλλον», αναφέρει αγανακτισμένος παραγωγός.
Το φαινόμενο της «βόσκησης εξ αποστάσεως» έχει πλέον ξεπεράσει κάθε όριο. Δεν πρόκειται για ατύχημα, αλλά για συνειδητή επιλογή. Η επιλογή του να μην πληρώνεις βοσκό, να μην περιφράζεις και να μην προσέχεις, μεταθέτοντας το κόστος της εκτροφής των ζώων σου στις πλάτες των ελαιοπαραγωγών.
Ώρα για Πρόστιμα, όχι για Ευχολόγια
Η ανοχή των αρχών πρέπει να σταματήσει κάπου εδώ. Όσο οι «κτηνοτρόφοι του γλυκού νερού» συνεχίζουν να απολαμβάνουν την ατιμωρησία στα καφενεία, οι ελαιώνες μας θα αργοπεθαίνουν. Απαιτείται:
1. Αυστηρός έλεγχος των ενωτίων στα ζώα που εντοπίζονται σε ξένα κτήματα.
2. Άμεση επιβολή εξοντωτικών προστίμων που θα καθιστούν τον «καφέ» τους πολύ ακριβό.
3. Αφαίρεση επιδοτήσεων για όσους κατ’ εξακολούθηση παρανομούν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου