Το έργο το έχουμε ξαναδεί, αλλά η επαναλήψεις του έχουν καταντήσει προκλητικές. Για ακόμα μια φορά, ο Δήμος Ξηρομέρου επιβεβαιώνει τον άτυπο τίτλο του: ένας Δήμος δύο ταχυτήτων. Από τη μία, η «βιτρίνα» του Αστακού, όπου τα φώτα πέφτουν πάνω σε έργα, αναπλάσεις και μακέτες. Από την άλλη, η σκληρή, πεζή και ξεχασμένη πραγματικότητα των χωριών μας, που βιώνουν την απόλυτη εγκατάλειψη.
Είναι προφανές ότι για τη δημοτική αρχή, η ανάπτυξη σταματά εκεί που τελειώνουν τα όρια του Αστακού. Μόλις περάσεις την ταμπέλα της έδρας του Δήμου και πάρεις τον ανήφορο για την ενδοχώρα, το σκηνικό αλλάζει δραματικά.
Η καθημερινότητα της «δεύτερης κατηγορίας»
Στα χωριά του Ξηρομέρου, οι κάτοικοι δεν ζητούν σιντριβάνια, ούτε μεγαλεπήβολα project. Ζητούν τα αυτονόητα για να κρατηθούν στον τόπο τους:
Δρόμους-καρμανιόλες: Το οδικό δίκτυο που συνδέει τις κοινότητες θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο. Λακκούβες-κρατήρες, ανύπαρκτη σήμανση και επικίνδυνα σημεία που θέτουν καθημερινά σε κίνδυνο τη ζωή των μόνιμων κατοίκων και των αγροτοκτηνοτρόφων.
Νερό... με το σταγονόμετρο: Σε μια περιοχή που θα έπρεπε να πλέει στην αφθονία, οι διακοπές υδροδότησης είναι καθημερινότητα και η ποιότητα του νερού σε πολλές περιπτώσεις παραμένει μόνιμο ερωτηματικό.
Σκοτάδι και χορτάρια: Δημόσιοι χώροι παρατημένοι στην τύχη τους, πλατείες που θυμίζουν ζούγκλα και ελλιπής φωτισμός που εντείνει το αίσθημα της ανασφάλειας.
Το μεγάλο παράπονο:
Οι κάτοικοι των χωριών πληρώνουν τα ίδια δημοτικά τέλη, τους ίδιους φόρους και έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με τους κατοίκους του κέντρου. Γιατί λοιπόν αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας; Μήπως η ψήφος τους έχει αξία μόνο κάθε τέσσερα χρόνια, όταν οι υποψήφιοι θυμούνται να κάνουν «περιοδείες» και να μοιράζουν χτυπήματα στην πλάτη;
Η ερήμωση δεν είναι νομοτέλεια, είναι επιλογή
Όταν υποβαθμίζεις τις βασικές υποδομές ενός χωριού, το καταδικάζεις σε θάνατο. Οι νέοι φεύγουν, τα καφενεία κλείνουν, οι ηλικιωμένοι απομονώνονται. Αν η στρατηγική του Δήμου είναι να μετατρέψει τα χωριά του Ξηρομέρου σε απέραντα «χωριά-φαντάσματα», συγχαρητήρια, το σχέδιο πετυχαίνει απόλυτα.
Ένας σοβαρός και δίκαιος Δήμος κρίνεται από το πώς συμπεριφέρεται στον πιο απομακρυσμένο πολίτη του, όχι από το πόσο όμορφο φαίνεται το λιμάνι του στις φωτογραφίες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Κύριοι της δημοτικής αρχής, αφήστε για λίγο τα μεγάλα λόγια και τις δημόσιες σχέσεις στον Αστακό. Κάντε μια βόλτα στα χωριά—χωρίς τις κάμερες—και δείτε τα προβλήματα κατάματα. Οι κάτοικοι της ενδοχώρας δεν αντέχουν άλλη κοροϊδία, ούτε άλλη εγκατάλειψη.
Απαιτούν ισονομία, έργα και σεβασμό. Τώρα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου