Μαρία Αντουανέττα..... ο Δήμος Ξηρομέρου ! «Αν δεν έχει ο λαός ψωμί, ας φάει παντεσπάνι»

Γράφει-Σχολιάζει-Σατιρίζει

ο ΘΩΜΑΣ  ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΥΣΗΣ

Διαβάζοντας τις πληροφορίες που δημοσιοποιήθηκαν για το ετήσιο γλέντι του Δήμου Ξηρομέρου-κοπή πίττας το ονομάζουν επισήμως -όπου έρρεε άφθονο ουίσκι και ημίγυμνες χορεύτριες προσέφεραν  ''εξαίσιο'' θέαμα, στους  επίλεκτους παρευρισκόμενους, αυθόρμητα, μου ήλθε στη σκέψη η περίπτωση της Μαρίας Αντουανέττας και η περίφημη φράση :

«Αν δεν έχει ο λαός ψωμί, ας φάει παντεσπάνι». 

Φράση ιστορική που ταυτίστηκε με την Μαρία Αντουαέττα και την είχε κάνει ιδιαίτερα μισητή στο γαλλικό  λαό καθώς φανέρωνε, την άγνοια και την αδιαφορία της για την άθλια κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει λόγω της πείνας και της εξαθλίωσης. Παρόλο που η ιστορική φράση «Αν δεν έχει ο λαός ψωμί, ας φάει παντεσπάνι» δεν ειπώθηκε ποτέ από την ίδια αλλά από τον Ζαν Ζακ Ρουσώ στο βιβλίο του Απολογίες, όταν η βασίλισσα ήταν μόλις 9 ετών, ήταν ευρέως γνωστό πως δεν έδειχνε καμία κατανόηση στα σοβαρά οικονομικά προβλήματα της Γαλλίας, που είχαν οδηγήσει στην εξαθλίωση χιλιάδες υπηκόους. Και η Γαλλική Επανάσταση δεν άργησε να ξεσπάσει…

Στις 6 Οκτωβρίου του 1789, ο λαός του Παρισιού έδειξε με πράξεις πως δεν θα συνέχιζε να ανέχεται την εξαθλίωση αυτή. Πλήθος κόσμου εισέβαλε στο παλάτι των Βερσαλλιών και η Μαρία Αντουανέττα αναγκάστηκε να τραπεί σε φυγή, από τις μυστικές εξόδους του παλατιού.

 Και για την ιστορία ... η Μαρία Αντουανέττα είχε το πιο άσχημο τέλος, στις 16 Οκτωβρίου 1793

Παρόλο που κατάφερε να φτάσει σώα στο διαμέρισμα του βασιλιά, εκεί συνελήφθη μαζί με όλη την βασιλική οικογένεια και οδηγήθηκαν στο Παλάτι του Κεραμεικού, από το οποίο βγήκε μόνο στις 16 Οκτωβρίου, για τη δίκη και λίγο μετά για το τραγικό τέλος της στην γκιλοτίνα.

Ο λαός του Ξηρομέρου δεν έχει παντεσπάνι αλλά κινδυνεύει να μην έχει  ψωμί να φάει. Αντί λοιπόν, τα χρήματα του Δήμου να σπαταλώνται σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις, σώφρον θα ήταν να διατεθούν για συμπολίτες μας, που μετά βίας επιβιώνουν. Κάποιοι συμπολίτες μας δεν θέλουν παντεσπάνι αλλά τα απολύτως απαραίτητα, προς το ζην. Ας τους συνδράμει ο Δήμος και ας αφήσει τα ρωμαϊκά γλέντια. Οι εποχές των παχέων αγελάδων έχουν περάσει ανεπιστρεπτί....